સુખની પૂંછડી

ડૉ. આઈ. કે. વીજળીવાળા

| 2 Minute Read

એક વખત બિલાડીનું એક નાનકડું બચ્યું પોતાની પૂંછડીને પકડવા માટે ગોળ ગોળ ફરતું હતું હજુ તો એ પૂંછડી મોંમાં પકડે પકડે ત્યાં જ એ છટકી જતી હતી. એના કારણે એ વારંવાર ગોળ ગોળ ફરતું હતું અને અહીંથી તહીં દોડતું હતું.

એનો આ ખેલ એક ઘરડી બિલાડી ઘણી વારથી બેઠી બેઠી જોઈ રહી હતી. ખાસ્સી વાર થઈ પછી એણે ચક્કર ચક્કર ફરતાં એ બચ્યાને પૂછ્યું, “બેટા! તું શું કામ તારી પૂંછડીની પાછળ દોડે છે? કાંઈ ખાસ કારણ ખરું?”

દોડતાં દોડતાં જ બચ્યાએ જવાબ આપ્યો, “દાદી! મારા ભાઈબંધોએ મને કહ્યું છે કે સુખ નામની અદ્દભુત ચીજ મારી પૂંછડીમાં સંતાઈ છે. અને હું જો પૂંછડીને બરાબર પકડી શકીશ તો એ મને મળી જશે! પણ હું ક્યારનું દોડું છું તો પણ એ પકડાતી જ નથી. ઊલટાનું મારે એની પાછળ જ દોડ્યા કરવું પડે છે!”

આ સાંભળી પેલી ઘરડી બિલાડી ખડખડાટ હસી પડી. ઊભી થતાં એ બોલી, “બેટા! મને પણ પહેલાં એવું જ હતું કે સુખ મારી પૂંછડીમાં જ સમાયેલું છે. એટલે હું પણ એની પાછળ પાછળ ખૂબ જ દોડતી. એટલું બધું દોડવા છતાં પૂંછડી તો મારા મોંમાં ક્યારેય આવતી જ નહી. પણ હવે અનુભવે મને સમજાયું છે કે એમ દોડવું બિલકુલ નિરર્થક છે. એટલે મેં પૂંછડી પાછળ દોડવાનું બંધ કરી દીધું પણ એ પછી હવે હું જ્યાં જયાં જાઉં છું ત્યાં પૂંછડી જ મારી પાછળ આવે છે !!” એટલું કહી એણે ચાલવાનું શરૂ કર્યું. બિલાડીના બચ્યાએ જોયું તો સાચ્યે જ પૂંછડી એની પાછળ પાછળ જ જતી હતી!!

આપણા સૌના સુખનું પણ બિલાડીની પૂંછડી જેવું જ છે. એની પાછળ દોડાદોડી કરીએ ત્યાં સુધી દોડાવ્યા જ કરે અને જેવા એને અવગણીને ચાલવા લાગીએ કે તરત જ પૂંછડીની માફક આપણી પાછળ પાછળ ચાલવા લાગે છે!

[ડૉ. આઈ. કે. વીજળીવાળા સંપાદિત “અંતરનો ઉજાસ” માંથી સાભાર]